7 Temmuz 2013 Pazar

TUTMASAM DÜŞÜYORDUM!

atlamadan önce bi düşündüm. insan, böyle durumlarda düşünmek için oyalanmayı iyi biliyor sanırım. ve ben, aslında dakik bir kadınımdır. oyalanmak bana göre hayatımdan çalmaktır. insan kendi hayatından çalarsa, kendi hayatının en azılı hırsızı olmaz mı? olur. e olsun. artık kurallarımı çiğnememin yahut çiğnemememin hiç bir anlamı yok, ki zaten birazdan öleceğim! yine de bu ağrıma gidiyor. şuan kendime gıcık oldum. geri zekalı bi sürtük gibi hissediyorum resmen. hah! demek yıllardır kendimi, düzen, kural ve karakterim konusunda kandırmışım! beni gidi yalancı, iki yüzlü kevaşe!

 hayatımdaki herkes tarafından kandırılmam, yarı yolda bırakılmam yetmiyormuş gibi, bir de ben, öz ve öz kendime yapıyorum bunu. artık buna bir son vermem gerek. evet! evet ama kafama takılan bir şey var; madem ki ben hiç tahmin etmediğim gibi bir insanım, Tanrım; o halde neden ölürken dahi yalnızım. neden bu portakal kabuğu görünümlü gerizekalı bedenimi on üçüncü kattan asfalta yapıştırıp, pürüzsüz bir görünüm vermek için gecenin dördünü seçtim! belki de bir kaç saat daha beklemeliyim. en azından insanların işe gidiş saatini! bir kaç vicdanlı insan on üçüncü kattan kendini aşağıya atmak isteyen bir kadın gördüklerinde buna mani olmak için telefonlarıyla anı görüntüleyip facebookta paylaşa bilirler. ardından sosyal medyada popüler olabilir, hatta televizyon programlarına katılıp hayat hikayemi, on üçüncü kattaki dairemin mutfak balkonundan kendimi atmaya karar verdiğim anı anlatıp; bir dizide başrol yada güldürmelikli bir başka televizyon programı sunuculuğu için teklif alabilirim. mantıklı! üstelik avans alıp beş aylık kiramı, üstüne beş aylık kirayı dahi peşin ödeyebilirim. bu harika. Tanrım, beni sevilesi bir zekaya sahip kıldığın için sana minnettarım. 

 insanların işe gitmeye başlaması için hala iki saat gibi bir zaman var. duş almalıyım! intihar girişiminden sonra almak için fırsatım olmaya bilir. yalnız, önce bir şeyler yesem iyi olacak. madem ki yaşamak için  artık bir nedenim var, o halde temel ihtiyaçlarımı yerine getirmeliyim öyle değil mi!

Patikli Süvari

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder