2 Temmuz 2013 Salı

...

adım adım uzaklaşıyordu adam dünyadan, varlıktan, çokluktan. bir şey vardı, güçlüydü. o kadar güzel kokuyor ve o kadar ipeksiydi ki hissi. ona doğru ilerliyordu, durmuyordu, duramıyordu. sanki durmak istese, olduğu yerde eriyecekmişcesine  ilerliyordu. ne yolun sonu görünüyordu oysa, ne bir sonraki adımın yeri. öylesine emindi ki olması gereken yere gittiğinden, düşüp kırsa kafasını yine kalkıp devam ederdi. gitti. kayboldu karanlıkta. bir daha asla gören olmadı. dağ gibi adamdı, HİÇ etti kendini .

Patikli Süvari

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder