25 Haziran 2013 Salı

OLUŞUM ve ÖLÜŞÜM

önümde ölümler var. arkam sağlam. sonunu düşünsem belki insanlığımdan da şüphe duyabilirdim. kuşlar kadar hür olmak istemediğimden değil sürekli yürüyor  görünümlü halim. elbette benim de hayallerim var, gizli saklı, kuytu köşe sakladığım kendimden. ucundan kıyısından kendime çektiğimde kendimi, kendi ruhumda yırtıklar seziyor, duruyor, gülüyor, yürüyor, birkaç damla göz yaşıyla karıncaların topraklarına rahmet yağdırıp yoluma devam ediyorum. bir sorunum yok benim! belki senin sorununu dert ediyorum. belki tanrı için üzülüyorum. kendini bir ineğe heba edenlere. kızmıyorum. anlıyorum. yani yaprak düşerken, yıldız kayarken ve şöyle köpüklü bir kahve kaynatırken olduğu gibi. zamanın ilerisinde yahut geresinde değilde, tam olarak olduğum yerde, senden, etkilenmiyor olmak canımı sıkıyor.atlasam düşer miyim? bıraksam kendimi olduğum yere, ya hastanede açarım gözlerimi, ya da bir kalabalığın tam göbeğinde. klişe! yalnız uyanmak isterim, belki bilerek bayıldım. kime ne! bi susun artık, ben bir ölüyüm. yaşam enerjisi istiyorsanız aşık olun. ya olduğunuz gibi görünün ya da... kim olursanız olun, göründüğünüz gibi olduğunuz sürece, gidin. biri sizi davet ediyorsa merak buyurun! af edersiniz ama bence her ölüm; fabrika ayarlarına geri  dönmektir! aksini iddia eden bizim fabrikadan değildir! ve her canlı fabrika ayarlarını tadacaktır.  oluşum ve ölüşümle kalın.

Patikli Süvari

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder