23 Haziran 2013 Pazar

Adım Adam

bu gece yalnızlığa oynuyorum kozlarımı
hala cebimde sefil, vefakar kelimelerim
sükunla bekliyorlar Hüzrail' in göz yaşlarını
ne kalem var elimde ne kağıt şeffaf gecede...

yinede umut, dolu gönül penceremde gözyaşlarıyla
ayakları kesilmiş yerden, yer yelkovan içinde kan yaşlarıyla
hangi teldendi muhabbetimiz, aşkımız meşkimiz
meyhanelik mayhoş hallerimiz...

kırıktı kadehlerimiz, gönlümüz kırıktı...
hayallerimiz bir gerçeğe yıkıktı...
görüneni kabullenmek miydi doğru olan...
yoksa kabullenemediklerimiz miydi,
bizi parmaklıklar ardında yaşatan?

bu sebeptendi gidişi ruhumun arnavut kaldırımlarından...
bu sebeptendi yıldızların küskünlüğü geceye
gecenin karanlığa rehaveti bu sebepten...
özü sözü bir kaltaktı İstanbul
ve sana hiç benzemiyordu yarim, İstanbul...

Patikli Süvari

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder