27 Kasım 2011 Pazar

"son" luk...

hayır! bana yalanlar söyleme...her yalanda, insan; kendi ölüm silahını kendine emanet eder, her sahtekar günahında daha sıkı sarılırmış emanetine...
hayır! bana doğruları da söyleme! çünkü; insan her gerçeği öğrendiğinde, o kadar yaklaşırmış kendi kendinin ölümüne...
fakat acı olan neymiş biliyor musun dostum... arkadaşım... sevgilim... acı olan neymiş biliyor musun? acı olan; kabullenememekmiş... yakıştıramamakmış kendini kendine... acı olan; ait olmadığın yerde, kalmaktan başka çaren olmamasıymış...
o yüzden, şimdi git... git kafamın içinden... sevmek istemiyorum seni artık!  git...! git, bırak beni kendime...!
yada dur... haklısın belkide... belki; bir ihtimal daha var, o da ölmek mi dersin?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder