27 Kasım 2011 Pazar

OCAKTA ÖLÜM KALMIŞ...

dibi tutmuştu ölümün, tadına bakma hevesimizi yitirmiş; başka ellerden çıkma, ikinci el bir ölüm sipariş etmiştik...yediremedim  ayrılığı, tüm ısrarlarıma karşın, bize... her sokak çıkmazdı ve çıkar ilişkisine dayıyordu sırtını her tebessüm... oysa yüzündeki tek bir tebessüm, beni mutluluğun en saf, en alışagelmedik boşluklarında, içimdeki veledin eşsiz kahkalarıyla, asılı kalmaya zorluyordu, tatlı bir dille...  durdum... düşündüm durdum... kendimde aradım hatayı.. aslında ben hep kendimde, senden bir şeyler aradım... kelimelere döktüm kendimi... kendimden yittim. ve ben bittim...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder