27 Kasım 2011 Pazar

HÜZÜN GECE DOĞAR

her gece bir ölü bulunur, sessizlik tarafından... her gece bir ölünün içinden binlerce ölü, çığlık çığlığa seslenir geceye, göğe, yıldıza, Tanrıya... her gece, aynı ölüden aynı sıkıntı doğar geceye... doğumuyla birlikte, ölünün tüm reankarnasyonal inancını, kendi geldiği yere gömen, hiç bir rüzgarın sırtlanamayacağı bir sıkıntı... karanlığa gömülür ölü... hiçlik vasfına eriştiği, her sıradan geceyi, diğerleri için de sıradanlaştırıp, bir müddet sonra uyuyor taklidi yapmaktan alamaz benliğini... her gece, aynı ölü, aynı kasvetli sıkıntısını doğurmak sureti ile cebelleşmekte iken, aslen hiç bir kimse tarafından bulunmamaktadır... bulanmaktadır ama gecenin midesi...  çünkü; her ceset, aslen sıkıntısını doğurmak evresinde kokmaktadır...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder