27 Kasım 2011 Pazar

DOSTUM GECE' YE

kadim dostum gece; uzun yıllar geçirdik birlikte... korkuyordum önceleri senden.. aslen, kendimden korktuğumu bilmeden... içinde sakladığın ve nadir zamanlarında uykundan uyanıp büsbütün tatlılığınla, armağan ettiğin bazı cümlelerin vardı senin, farklı seslerden... oysa ben korkardım.. titrerdi ayaklarım... duyardımda seni ama duymuyormuş gibi yapardım... sonra sen geldin bir tür uyku halinde iken ben, üzerimi örtüp bir buse kondurdun şakağıma...işte o an sevdim ben seni... o an tanıdım işte... sıcaklığını, senin; aslen benim derinliklerim olduğunu o an anladım... o an anladım; kendime itiraf edemediklerim olduğunu... sen; beni bana sundun dostum... sen anlattın bana, kendime dahi söyleyemediğim üzüntülerimi, ürperti ve sırlarımı... sen; benim kendimi duyma ihtimalimi olağan kıldın dostum... sağol.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder