18 Kasım 2011 Cuma

BAHARIN VARIM ÇİLESİ...

tuttum göz yaşımı kolundan, kuytuya çekip anlattım sana olan sevgimi... gönlümü, hüküm giydiği cezaevinde ziyarete gittim bugün...günlerden hazin bir perşembeydin... gönlüm hükümlü... gardiyanı sendin... gönlümü bana hissettiren de, benden ayıran parmaklıkların da hüznüne muzdarip bir kaderdin...
kurallar çerçevesinde yaşanabilir mi bir aşk? sendeki aşk benim, bendeki ise senin tenine karanlık tüneller kazmaya adamaz mı ömrünü?
tenine değmezse, kalakalır nefessiz, tenim... yutkunur, içimde biriktiririm sana emanet edemediğim, sarf edemediğim olanca kelimeyi...kurutacak mecali kalmaz elmacıklarımı, güneşin... sen, bana gelmeden gelmez de bahar...dokunmadan tenime, güneş değmez çiçeklere...
mevsimsel bir soğukluk diye düşündüklerinden; sevgimizden bi haber,sevimsiz bir biçimde, çığlıklarımızdan, isyanlarımızdan korunmak adına kalın giyindiklerini bimez, faniler...
ve, sen bana gelmeden, kuralları çiğneyip diskalifiye olmayı cesaret etmeden, gelmez bahar... yürüdüğün yolları ısıtmak için cebelleşsede güneş.. ardısıra; biz korkusuzca el ele yürümeden, gelmez bahar...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder